“Waarom Australië?” is een vraag die mij de laatste maanden voor mijn vertrek naar Perth steeds vaker wordt gesteld. Hoe meer ik over deze vraag nadenk, hoe minder ik er een rationeel antwoord op kan geven. Ik heb een plezant leven, een goede en interessante baan, trouwe vriendschappen en vele interesses. Dus waarom naar Australië?

Nieuwsgierigheid, sabbatical, avontuur 

Toch iets er iets. Iets dat me trekt naar Australië. Is het de nieuwsgierigheid? Ik wil meer weten over Australië; hoe ze er leven, wat ze er doen en hoe ze zijn. Ik wil meer zien van Australië; meer zien van die vreemde en andere natuur, meer zien van dat onmetelijk grote land.

Is het de behoefte aan even iets anders? Sinds 1995 doe ik grotendeels het zelfde werk: computerprogramma’s aanpassen. Het is tijd voor een break, mijn gedachte even focussen op iets anders, een sabbatical.

Of is het de behoefte aan avontuur? Tussen mijn studie en mijn dienstplicht wilde ik een lange wereldreis maken. Het is er niet van gekomen, maar het verlangen is wel gebleven. Nu ik mijn tweede studie (bijna) heb afgerond, is het tijd om aan de behoefte aan avontuur toe te geven.

Kennismaking met Australië

De interesse in Australië is langzaam gegroeid. Eind jaren 80 was ik een Anglofiel. Ik was geen talenwonder en Engels was de enige taal waarin ik me kon uiten. Vaak ging ik op vakantie naar engelstalige landen. Honkbal in de Verenigde Staten trok me naar Amerika. Onverwachts werd mij in 1991 een stage in Thailand aangeboden. Voorafgaand aan deze stage had ik een maand vakantie. Ik had toen niet veel met Azië en als Anglofiel werd mijn interesse meer getrokken door dat grote engelstalig land aan de andere kant van de aarde. Ik besloot die vakantiemaand door te brengen in Australië. Immers, wanneer zou ik weer in dat gedeelte van de wereld zijn en ik was door mijn stage in “de buurt”. Ik had het die maand erg naar mijn zin en bij mijn vertrek uit Sydney beloofd ik mijzelf voor de eeuw wisseling terug te zijn.

Olympische Spelen

De Olympische Spelen van Sydney brachten mij twee keer naar Australië. Ik was in 1996 in Atlanta geweest, maar mijn plannetje toen was niet helemaal gelukt, daarom wilde ik vier jaar later revanche nemen. Rond de jaarwisseling van 98/99 reisde ik drie weken rond in Victoria, South Australia en New South Wales. In Sydney verkende ik het Olympische plan voor de stad en verzamelde informatie waar ik tijdens de Olympische spelen het beste kon overnachten. In 2000 genoot ik van de Olympische Spelen in Sydney. De Olympische Spelen waren onderdeel van een 7-weken durende vliegrondreis door Australië en Nieuw Zeeland: Kalgoorlie, Perth, Sydney, Auckland, Wellington, Cairns, Darwin en Kakadu. Ik was zeer onder de indruk van Australië en de fantastische sfeer tijdens de Olympische Spelen. Terug in Nederland ontstond het verlangen om terug naar Australië te kunnen, maar dan niet voor een korte vakantie.

Interesse of vluchtgedrag 

In 2002 reisde ik door de outback van Perth naar Cairns. Het doel van deze reis was om er achter te komen of mijn verlangen om naar Australië geen verkapt vluchtgedrag was. Rond het millennium had ik het moeilijk. Ik zat niet lekker in mijn vel en had een paar negatieve ervaringen meegemaakt. In de outback werd duidelijk dat ik erg nieuwsgierig was naar Australië. Ik vond het niet leuk dat ik drie en halve week van Perth naar Cairns moest. Ik wilde langer blijven. Er was nog zoveel te zien en zoveel mee te maken. Twee maanden na mijn terugkomst zat ik aan tafel bij een emigratiebureau en was de beslissing om een visum aanvraag in gediend.

Een visum

Er was echter nog een reden die mij in Nederland hield. Ik was pas halverwege mijn tweede studie. Door het interdisciplinaire karakter van mijn studie was de studie ook uniek. Ik kon geen overeenkomstige studie in Australië vinden en besloot eerst mijn studie af te ronden. Daarom zat er geen haast achter mijn visum aanvraag en “vertraagde” ik mijn visum aanvraag. De enige deadline was mijn 35^ste vergaardag, in verband met eventuele puntenverlies. In april 2005, 2¾ jaar na de start van mijn aanvraag, kwam het goede nieuws. Mijn vijfde reis naar Australië was in november 2005. Ik had twee doelen: het activeren van mijn visum en het oriënteren op de IT-arbeidsmarkt in Perth. In 2000 en 2002 was ik in Perth geweest en deze stad beviel me prima. Ik heb het niet zo op grote steden. Hoe zeer ik me ook thuis voel in Glebe (Sydney), Sydney en Melbourne lijken me te massaal. Het ruige van de Outback en de rust van de kust in het westen treken mij aan.