De laatste loodjes waren zwaar. Sinds 28 februari was ik vrij. Een maand om het verleden op te ruimen, de laatste zaken te regelen voor het vertrek naar Australie en mijn koffers in te pakken.
Wanneer je iets nieuws gaat doen in het leven is het een goede zaak om niet afgeronde zaken uit het verleden af te ronden. De afgelopen 15 jaar was ik met veel dingen bezig geweest. Omdat ik nooit echt de tijd genomen had om op te ruimen, had ik veel spullen bewaard. Voor mijn vertrek naar Australie wilde ik een grote schoonmaak houden. Hoewel het weggooien van overbodige spullen makkelijker ging dan de afgelopen jaren was ik toch te ambitiues. Ik kon minder uitzoeken, opruimen en weggooien dan ik van plan was. Door de jaren heen begon ik op te zien tegen het werk dat nog gedaan moest worden. Daarom ben ik trots op wat ik wel heb gedaan. Als ik aan het einde van dit jaar terug kon naar Nederland om echt te verhuizen naar Australie, zal ik meer tijd moeten in ruimen voor het uitzoeken, opruimen en weggooien van mijn spullen.
Sinds mijn vertrekdatum vast stond ben ik langzaam begonnen met het regelen van alles wat er moest gebeuren als je een lange tijd naar het buitenland gaat. Zo moesten abonnementen opgezegd worden, moesten verzekeringen aangepast worden en familie geinstueerd wat de doen met mijn post. Voor de laatste maand had ik nog een paar dingen op de lijst, zoals bij Singapore Airlines regelen van extra kilo's bagage, het herstellen van fouten die Casema had gemaakt bij het verwerken van mijn opzegging en het regelen van een lang-op-reis verzekering. Daarnaast wilde ik nog een aantal bezoek plegen aan familie en vrienden om afscheid te nemen. Ook moest ik nog even bij Atos Origin langs om spullen in te leveren.
Toen het laatste weekend voor mijn vertrek bijna voorbij was, had ik alles geregeld. Het was tijd om de spullen die ik klaat had gelegd om mee te nemen in te pakken. Al snel kwam ik er achter dat ik meer wilde meenemen dan dat ik plaats had. Ik had niet de tijd om hier lang bij stil te staan, dus besloot ik maar alles te halveren, onder het motto "wat ik vergeet, koop in wel in Perth". Uiteindelijk vertrok ik met een volle koffer en een grote rugzak van totaal 35 kg naar Schiphol.
De laatste dagen voor mijn vertrek had ik hard gewerkt en weinig geslapen. Ik van vermoeid. De laatste avond en de ochtend voor vertrek kreeg ik slecht nieuws. Door de moeheid was ik niet in staat dit slechte nieuws snel te verwerken. Het sloeg een beetje op mijn humeur. Ook de reis van ruim 20 uur zouden zijn tol gaan eisen. De eerste dagen in Perth zou ik genieten van een korte maar wel verdiende vakantie.