Het wachten begon op mijn zenuwen te werken. In de afgelopen twee weken gebeurde er niet veel. Geen reacties van recruitement agency's, geen nieuwe interessante aanbiedingen op de banen websites. April lijkt me zowiezo een relaxte maand. Na Pasen zijn de scholen twee weken dicht en 25 april, ANZAC Day, dat op een woensdag viel, is een nationale feestdag. Dus kan ik me ook niet van de gedachte weerhouden, dat een aantal mensen hier in Perth genoten van een kleine nazomerse vakantie.
Mentaal dilemma
Wat valt er te doen als je moet wachten. Ik had me langzaam verzoend met een lange periode van wachten. Een keer uitte ik in de hostel dat ik nog steeds aan het wachten was op reactie, reageerde een gepensioneerd Brit, die in Nieuw Zeeland woont en in Australie had bijgeklusd, "WA1 stands for Wait Awile." Eén van de longtime stayers had me uitgenodigd voor een barbecue bij ex bewoners van de hostel. "Je moet met hun praten. Zij werken in de IT. Ze kunnen je een inside story geven." Hun verhaal was duidelijk. Wat ik tot nu toe deed was goed, daarnaast moest ik gewoon geduld hebben en druk op de recuiters uitoefenen. Veel anders kon ik niet doen.
Ik gebonnen na te denken over "wat als". Wat als ik geen werk vind en mijn spaargeld eerder op is dan de dag dat ik even terug wil na Nederland. Ik kon een aantal alternatieven bedenken: uitzendwerk of naar de oostkust gaan. Maar echt vrolijk werd ik daar niet van. Op een grote schuld zit ik ook niet te wachten. Dan wordt een eventuele tweede missie naar Australië nog moeilijker.
Uiteindelijk besloot ik me er niet echt druk over te maken en dan eerder terug te gaan naar Nederland; weer hard werken en geld verdienen. Beter korter hier genieten dan zorgen maken over geld. Ik was naar Australië gekomen om meer over het land te weten te komen en er langer, dan een normale vakantie, er te kunnen verblijven. Vier of vijf maanden is nog steeds lang.
Immiddels was het weer ook omgeslagen. Het werd bewolk en zo nu en dan viel er een bui. De periode van onbezorgd naar buiten lopen zonder jas of paraplu was voorbij. Denk nou niet dat ze hier gelijk de winterkleren uit de kast gaan halen; het is nog steeds rond de 20 graden.
While you least expected it...
Net toen ik de beslissing genomen dat als ik geen werk zou vinden ik eerder terug zou gaan en aan het uitreken was wanneer dat zou kunnen zijn, begon er leven in de brouwerij te komen. Recruiter 2 had eindelijk gereageerd op een emailtje. Hij was een aantal dagen niet in op kantoor geweest. maar hij was mij niet vergeten. Hij zou binnenkort zijn client eens bellen, maar ik was nog in de race. Een dag (donderdag 3 mei) later kwam er een telefoontje van Recuiter 1. Er was een positief berichtje gekomen van een van de aanbiedingen, de Australian Tax Office. Of ik nog geinteresseerd was. Ja, natuurlijk. Ik vertelde hem dat ik vrijdag en maandag geen plannen had, dus dat hij een afspraak voor mij kon maken als ze mij wilde spreken. Hij zou mij aan het einde van de dag terug bellen. De middag was ik in een buitenwijk om wat boodschappen te doen, dus hield het me niet echt bezig. Later die avond checkte ik mijn mail. Recruiter 2 had me gemaild. Het bedrijf wilde mij een aanbieding doen. Ik liet het voor wat het was... er zou toch eerst een interview komen.
De volgende ochtend (vrijdag 4, vandaag) belde hij mij terwijl ik aan het ontbijten (.... eh .... brunchen) was. Het was seriues. Ze deden me een aanbieding. Na de details genoemd te hebben, vroeg hij mij of ik er mee accoord ging. Ik kon het niet goed beseffen. Wilde ze mij niet eerst op gesprek hebben? Ik zei dat ik er mee accoord ging en we maken een afspraak voor de middag om de papier door te nemen.
Op het kantoor van Recuiter 1 werd begin ik het langzaam te geloven. Ik moet twee stapels met papieren in vullen. Zowel voor de recuitement agency als voor de Australian Tax Office (ATO). Er was een aanvraag voor een bewijs van goedgedrag (VOG, police clearance), een formulier voor toegang tot gebouwen, een geheimhoudingsverkaring, een formulier voor bankrekeninggegevens, een aanmeldingsformulier voor inkomstenbelasting en .... een arbeidscontract voor bepaalde tijd. Op de vraag aan recruiter 1 of het normaal was dat er een aanbieding kwam zonder een interview antwoordde hij dat hij ook verbaasd was. Dit was niet de normale manier. Waar ik op maandag 14 mei wordt verwacht is nog niet bekend, dat zal hij mij mailen zodra hij dat wist. Wat ik moet doen, ik weet het ook niet. Er werd gevraagd om VB classic & .NET, ASP classic & .Net, en SQL Server gevraagd. Via een eastcoast recuiter heb ik wel een beschrijving gekregen, maar weet niet of dit dezelfde opdracht is. Iets met drag 'n drop functionaliteit inbouwen geloof ik.
Een plan is achterhaald wanneer hij opgesteld is
Het had anderhalf uur geduurd om alles door te lezen, in te vullen en te tekenen. Maar tegen half 4 stond ik buiten met een stapel papier en kopieën onder mijn arm. Tja... en dan... nog een week vakantie voor dat het werk begint. Had ik net plannen om het rustig aan te doen en langzaam eens wat .Net boeken te lezen. Kan ik weer nieuwe plannen maken. Gelukkig is de weerverwachting voor volgende week positief. Er worden een paar droge dagen verwacht. Ik denk dat ik maar een paar bushwalks ga inplannen. En o ja, foto's maken. Waarschijnlijk willen sommigen nu wel eens zien hoe alles hier er nu uit ziet....
1 WA is de officiele afkorting voor Western Australia, de staat waar Perth de hoofdstad van is.