Eindelijk naar 4 weken wachten is het dan zo ver: mijn eerste Australische werkdag. Nou, werkdag, kijk en luisterdag, want zoals overal was ook hier niet alles klaar om meteen aan de slag te gaan.

De 'lange' weg er na toe

Nadat ze geconcludeerd hadden dat ik niet Australisch was en meer papier moest teken (zie Zwarte kip, lekker langzaam), gingen er dagen voorbij zonder enig bericht. Begin deze week probeerde ik weer wat beweging in de zaak te krijgen door mijn recruiter om een statusverslag te vragen. Dit was succesvol binnen; al binnen een anderhalve dag had ik mijn bevestiging van mijn start en de details waar en bij wie ik me moest melden. Alleen de tijd ontbrak. Gisteren (donderdag 31 mei) even een telefoontje gepleeg waarneer ze me verwachten. Mijn gesprekpartner begint zijn dag om 7:00 uur, dus waarneer ik wilde was zijn antwoord.

Na weken vrij te zijn geweest, was ik zeer benieuwd hoe het weken worden op mijn eerste dag zou zijn. Uitslapen was er niet meer bij. De flexibele begintijd maakte het wel een stik gemakkelijker. Na de gebruikelijke ochtend werkzaamheden begon ik om 8:00 uur met ochtend gymastiek; mijn twee km lange woon-werk wandeling, zie google map. Na het verlaten winkelhart van Perth, kwam ik via het Centraal Station in het (nachtelijk) uitgangscentrum van Perth, Northbridge. Zoals de naam zegt is Northbridge aan de noord kant van de brug, de Horseshoe Bridge in dit geval.

Introductie

Jim, de teamleider, was de persoon waarbij ik me moest melden. De beveiliging is vergelijkbaar met Fort Knox standaards. Dus na een korte introductie op de afdeling en een rondleiding langs de primaire faciliteiten (wc en keuken) op de verdieping, was de eerste actie Facility Management voor een toegangspas. Uiteraard moesten hiervoor weer diverse formulieren ingevuld en getekend worden. Met de mededeling dat deze hopelijk volgende week klaar is, verkende we de rest van het gebouw met een missie naar de fietsenstallingen en de douches, je weet maar nooit... je blijft Hollander.

Kijk en luister

Terug op de afdeling werd ik gekopperd met Phil. Phil is de programmeur die ik de komende maanden ga versterken. Omdat er nog geen user account voor mij beschikbaar is, was er niet meer te doen dan over de schouder van Phil kijken. De rest van de dag werd daarom besteed aan het uitleggen van de drie (sub)systeem waar ik de komende maanden aan mag programmeren.

De systemen zijn op een niveau waarmee ik bekend ben (VB 6, SQL Server, ASP Classic). Er is een wens om de systeem te migreren naar hedendaagse technologie (VB.NET, ASP.NET). Wat dat betreft past dit project perfect in mijn plannen, aangezien ik mijzelf wil migreren naar deze technologie.

Behelpen

Wat faciliteiten betreft ga ik wel stapje terug. Het enige dat de Australische overheid mijn schaft is een werkplek, heet water, een gezamelijke koelkast en magnetron. Er is geen kantine en ook voor thee en koffie moet je zelf zorgen. Dus dat betekent buiten lunchen of een lunchpakketje meenemen. Ik denk dat ik voor de laatste optie ga.

Ook internet connectie ontbreekt. Aan de systemen moeten nieuwe functionaliteiten. Het zou handig zijn als we het internet afkonden zoeken naar voorbeelden, zoveel voor functionele voorbeelden als technische oplossingen. Een troost, er wordt gewerkt aan internet voor iederen binnen de belastingdienst, maar dat kan nog wel even duren.

Uitrusten

Na het "harde" werken van vandaag krijg ik de kans om de komende dagen uit te rusten. Niet alleen omdat het weekend is, maar ook omdat het maandag een officiele feestdag is. Maandag herdenken ze  hier dat op 4 juni 1829 West Australië is gesticht.

Next, please

Nu werk geregeld (en zeker is) kan ik beginnen met de volgende geplande acties. De komende dagen wil ik een beslissing nemen over de aanschaf van een computer. Deze maand wil ik ook opzoek naar een meer vaste vorm van accomodatie.