Marco goes Perth > Op kamers

Bijna op de helft van de eerste fase. Het gaat goed en volgens plan. De eerste mijlpaal van mijn Australië project is bereikt. Op zaterdag 16 juni heb ik de backpackers scene verlaten en maak deel uit van de lokale bevolking van Perth.

Voorbereidingen

Nadat de spanning van het beginnen met werken in Australië was uitgewerkt, ben ik in weekend van 9 juni concreet begonnen met het zoeken naar een kamer. Sinds mijn komst in Australie had ik al met extra aandacht gekeken naar de “Shared Accomodation” sectie van de kleine advertenties in The West, de lokale krant van West Australië. De laatste weken deelde ik mijn ervaringen met lotgenoten in de hostel, die ook op zoek waren naar iets anders. De huurprijzen voor kamer, die ik acceptabel vond, laggen van tussen $100 en $200 per week (€270 tot €540 per maand). Uiteraard waren de prijzen in de verre buitenwijken goedkoper dan de wijken dichter bij het centrum. We kwamen tot de conclusie dat ik wel een kamer in een buitenwijk kan nemen, maar dan moet ik rekening houden met het reizen naar mijn werk en het centrum van Perth. Los van de reistijd kan de reiskosten oplopen tot $40 per week (€100 per maand). Deze kosten moet ik dan eigenlijk bij de huurprijs optellen, wat sommige huurprijzen van de wijken dichter bij het centrum best redelijk maakte. Ook ken ik Perth nog niet zo goed genoeg om te kunnen zeggen waar ik terecht zou komen als ik voor een van die buitenwijken zou gaan.

Met deze voorbereiding in mijn hoofd liep ik op vrijdagavond mee met de stappers naar het uitgangsleven in Northbrigde. Daar wordt ’s avonds laat de krant van de volgende dag verkocht. Ik had op zaterdag veel te doen en dus besloot ik de analyse van de advertenties alvast op vrijdagavond te doen, zodat ik zaterdag wist wie ik zou benaderen en in welke volgorde. Een stuk of drie advertentie kwam door de voorselectie.

Even North Perth bellen ....

Nadat ik op zaterdagmorgen mijn biologische vlees had gekocht in Inglewood, ging ik op een bankje zitten om de beslissing te nemen op welke advertentie ik het eerst zou reageren. Dit was op zich een lastige beslissing; twee advertenties hadden positieve punten, maar ook enkele onzekerheden. Er was geen duidelijke winner. Uiteindelijk besloot ik voor de advertentie voor een kamer in een bekende buurt: Noord Perth. Op loopafstand van mijn werk, het centrum van Perth en het zwembad waar ik regelmatig zwem. De advertentie had enkele kernwoorden waar ik opzoek naar was. Dus verzamelde ik alle moed en plaatste mijn eerste telefoontje.

Rob antwoordde de telefoon en nadat ik had geuit dat ik interesse had in zijn aangebode kamer, nam hij het geprek over met de medeling dat hij een positieve attitude had tegenover Nederlanders. Ik had helemaal niet gezegd waar ik vandaan kwam. Nadat ik zijn drie openingsvragen naar tevredenheid beantwoord te hebben, mocht ik langs komen voor een bezoek. Tussen Inglewood en Noord Perth is geen rechtstreekse buslijn, dus besloot ik het stukje te lopen. Het was een zonnige zaterdag.

Hospiteren

Aangekomen bij het huis werd ik opgevangen door twee vrouwen, De vriendin van Rob en haar dochter. Rob was naar het treinstation zijn zoon ophalen, maar zou binnen enkele minuten terugkomen. Lisa, zijn vriendin, gaf me een kleine rondleiding door het huis op weg naar een kopje thee. Op de veranda aan de voorkant raakte we in gesprek. Na enkele minuten kwam Rob. En toen begon de waterval aan informatie, over hem, over zijn werk, over het huis, over de verdeling van de ruimtes, over zijn regels, over zijn vorige huurder, over alles eigenlijk en nog meer. Hij was in een vorige leven reisleider geweest op toerbussen in Europa en daar had hij geleerd om altijd alles te vertellen. De gasten konden dan niet zeggen dat hij het hun niet verteld had.

Aan het einde van deze stortval van informatie kwam de lang verwachte vraag, neem je de kamer of niet. Razendsnel gingen alle afwegingen door mijn hoofd. Is dit wat ik wil? De huur, $150 per week (€ 400 per maand), is meer dan mijn streefbedrag. De lokatie is wel perfect. Het is in een rustige buurt en wat ze mij vertelde komen er in de weekende veel familie en vrienden over de vloer, dus genoeg kansen om nieuwe mensen te leren kennen. Maar die andere advertenties, die leken ook een bezoekje waard? Wat doe ik, neem ik het of zoek ik verder. Dat eeuwige dillema, dat vaak de kern is van menig televisie spelletje. Doet ie het of doet ie het niet? Met de snelheid van het licht ging ik heen en weer tussen de twee alternatieven en uiteindelijk besloot ik om te kiezen voor deze kamer. Ik kon er meteen in, maar ik besloot mijn tijd te nemen en de volgende zaterdag te verhuizen. Nadat ik de eerste huur en borg had betaald, ging ik verder met mijn drukke zaterdag.

Verhuizen

Na een week van opruimen en het pakken van mijn spullen verhuisde ik op vrijdagavond de eerste deel van mijn spullen. Zaterdagochtend verhuisde ik de rest van mijn spullen. Rob, een service monteur, was een week naar de mijnen in de outback hij zou zaterdagmiddag; er was dus geen ontvangstcommittee. Wel lag er een welkomstpakketje: een briefje, een stukje zeep en een kleine en een grote handdoek. Je kon zien dat Rob toeristische ervaring had opgedaan. Later die dag volgde er een telefoontje van Lisa, Rob was opgehouden bij de mijnen en zou zondagavond laat komen.

Het huis heeft 4 slaapkamers, waarvan 3 op de begane grond. Eén van deze slaapkamer is omgetoverd tot een kapsalon voor de vriendin van Rob. Ik had keus uit de twee andere slaapkamers. De straatlantaren voor het huis schrijnt recht in een van de andere slaapkamers, dus koos ik voor de slaapkamer recht tegen over de ingang. Rob heeft zijn kamer op de eerste verdieping. Op de eerste verdieping heeft hij ook een badkamer. Ik maak gebruik van de wc en badkamer op de begane grond. In de weekend wordt deze wc ook gebruikt door bezoek. Rob dirigeert zijn bezoekers wel naar de zijn badkamer. Verder bestaat het huis uit een tv-kamer, een ruime eetkamer of living en een ruime keuken. Zowel aan de voorkant als aan de achterkant van het huis is een ruimte om van de zon te genieten.

Rust en drukte (Yin en Yang)

De eerste vier weken heb ik Rob bijna niet gezien. Drie van de vier weken was hij aan het werken bij mijnen in de West Australische outback. Ik had het hele huis voor mijzelf. Dat was prachtig, zo kon ik in alle rust wennen aan het huis, voordat de storm zou losbarsten. Maar als Rob tijdens het weekend thuis is, is het ook druk. Zijn zoon, zijn vriendin, haar zoon en dochter zijn er dan meestal voor een groot deel van het weekend. Ook andere leden van de familie, zoals ouders, broers, nichten en nichtjes (oomzeggers) komen zo nu en dan gedag zeggen. In de weekend is er genoeg afleiding.

Ik ben bij halvewegge de eerste fase van mijn Australie project. Ik heb werk en een kamer gevonden. De eerste mijnpaal is bereikt. Ik begin te wennen aan mijn nieuwe leventje.